16 september 2017


16 september 1974… Dat is mijn geboortedatum… Elk jaar word ik weer een jaartje ouder helaas. Wat ik soms niet alleen zie aan m’n grijze haartjes en rimpels, maar soms dus ook voel aan m’n lijf als ik weer eens te gek gedaan heb hahaha.
16 september 2017 werd ik dus 43 en al een paar jaar houd ik mijn verjaardag niet. Heb daar niet zo veel zin meer in. Leven is al kort genoeg en wil er dan niet helemaal bij stil staan dat ik dan weer een jaartje ouder ben, maar wil dan gewoon wat leuks doen 😀 .
En ik had nu dus in mijn hoofd om te gaan wandelen in Belgie met manlief en de doggies 🙂 .
 
Vorig jaar waren we al eens bij de Ninglinspo geweest in Luik en daar wilde ik nu weer heen met de doggies. Het werd dus 1 doggie, alleen Yada, want Perry herinnerde zich dat er dus best wel smalle en enge paadjes waren en dat voor 2 ongeleide projectielen die rond rennen als een kip zonder kop is dat misschien niet handig 🙁 .
Dus het werd alleen Yada en wij 2. Gewoon lekker op het gemakje een rondje wandelen.
Maar toen we eenmaal aankwamen bij de parkeerplaats deed Perry de kofferbak open en haalde daar een (speelgoed)auto uit. Een TRX-4, maar dan een grijze…..??? (hijzelf heeft een rode), dus dacht al dat ie een andere kap had gehaald zonder dat ik het wist.. Maar nee hoor, dit is MIJN TRX-4 😀 .
Dus tegenwoordig kunnen we met z’n 2tjes lekker wandelen met de auto hahahaha..

Maar goed. Aangezien ik ook mijn camera bij had, heeft Perry dus mijn TRX-4 ingereden en ben ik foto’s wezen maken van m’n autootje en van Yada 🙂 .  
Het is in ieder geval heerlijk wandelen daar.
We waren er al lekker vroeg.. Tegen half 9.. Nog geen kip, of althans mens te zien, dus we hadden het hele pad voor ons alleen 😀 .

Later kwamen we soms wel eens een paar mensen tegen, maar die liepen ons snel weer voorbij, want wij gingen lekker op het gemakje.
Yada heeft d’r eigen heerlijk vermaakt. Rondkijken, snuffelen, pootje baden, door de modder heen wandelen. De dame die zich normaal nooit vies maakt, was nu nog smeriger dan dat ze ooit geweest is in die 11 jaar tijd hahahaha.
En het klimmen ging d’r ook goed af haha. Op dr gemakje en als het te glad was of niet lukte, dan hielpen we haar gewoon een handje 🙂 .

Maar goed, na zo’n 6 1/2 km klimmen en dalen waren we dus bijna zo’n 4 uur onderweg en was het weer tijd om weer richting Nederland te rijden, maar ik wilde nog wel een klein urbexje doen onderweg. Als ik dan toch in Belgie ben kan ik het er net zo goed ff van nemen he hahaha 😛 .

En wat een leuk huisje was dit zeg. Niet helemaal leeg, want op sommige plekken stonden er nog wat meubeltjes. Maar toch ook weer niet te veel. Gewoon precies goed.. En ook wat decay.. Behang dat naar beneden was gevallen en zo veeeeeel spinrag aan de ramen joh. Heerlijk gewoon.
En ja, normaal doe ik het nooit, maar onze Yada ging dus gezellig mee, want het was ondertussen buiten goed zonnig geworden en in de auto kan het dan toch gauw te warm worden voor een hond en daar hou ik niet van. Dus gezellig mee genomen. Voorzichtig gekeken of ze mee naar binnen kon, anders was Perry buiten in de tuin blijven staan met d’r, maar er lag geen splintertje of wat dan ook op de vloer, dus ze heeft d’r eigen de hele tijd lekker vermaakt met rondstruinen en snuffelen.
En madam snuffelt heel graag, dus vaak genoeg hoorde we weer een nies, omdat ze weer met d’r neus in een hoop stof lag te snuffen 😀 .