Ochtendurbexje


En een klein snel ochtendurbexje met manlief gedaan.
Ik zag een locatie en wilde die graag doen.. Was eerst dicht, toen hoorde ik dat ie open was.. Oooooh ik wil… Maar door omstandigheden kon ik niet…
Toen eindelijk kon ik, maar de meeste mensen die ik ken waren al geweest.. En ik had gehoord dat er een behoorlijk hoog muurtje was en ze waarschuwden mij al dat ik die beter niet alleen kon doen. Pppffftttt…. Wat nu ?????
En toen zei Lieffie: Laat die foto’s eens zien waar je heen wilt???
Dus ik zoek die foto’s op, laat ze zien en hij glinsterde alleen maar met z’n oogjes 😀 .
Ooh die is wel gaaf zegt ie. Dan ga ik toch met je mee 🙂 . En met dat muurtje komt het wel goed. Ik slinger je er gewoon over heen 😛 .
En zo gezegd, zo gedaan 😀 .
Afgelopen zaterdag gingen we eindelijk saampjes hier heen. Het was heerlijk vroeg, nog beetje duitsernis toen we aan kwamen bij de beruchte muur. Hier moeten we over heen schatje.. Dus ik sta op een smal krukje en jaja, toen had ik een probleem. Vanaf dat krukje kon ik net m’n armen op de muur neer leggen en ja dan kan ik niet verder, want zoveel kracht in m’n armen heb ik niet om mezelf aan op te trekken.
Dus lieffie ging naast me staan: Ga maar op mn schouders staan.
Dus dat deed ik en yessss, toen zat ik boven op die 3 meter hoge muur 😀 .
En dan voorzichtig over de muur heen naar de andere kant… De ene kant 3 meter hoog naar beneden met als kussen Perry. En aan de andere kant een smal trappetje met aan de zijkanten alleen maar boesboes en prikkeldraad. Gelukkig maar dat Perry me er niet over heen gegooid heeft, want geheid had ik daar dus tussen gelegen dan hahahaha. Maar tis gelukt 🙂 . En Perry???? Die klom als een ninja tegen die muur op en zat in no time boven op die muur.. Hij wel hoor hahaha 😀 .
En toen hebben we iets meer dan 3 uur hier binnen gewandeld.
En wat een geweldige locatie was dit zeg. Overal afgebladerde verf. Plafonddelen die al in stukjes naar beneden zijn gevallen. Overal stof en spinrag. Er is zelfs brand geweest volgens mij aan sommige zwart geblakerde muren en ruimtes te zien.
Natuurlijk lullig dat zoiets gebeurt is en dat het niet meer gebruikt word, maar zo geweldig om te zien hoe dat er na jaren nog zo bij staat 😀 .
Men heeft echt alles zo jaren geleden achter gelaten zonder op te ruimen. Hebben gewoon de deuren achter zich dicht getrokken en hebben het gewoon laten staan..
Hier houd ik van 😀 .
En aangezien we er ook al heerlijk vroeg waren kwam er op sommige momenten en in sommige ruimtes een heerlijk zacht zonnetje naar binnen geschenen.
Hier door leken sommige ruimtes nog mooier dan zoals ik ze al eerder op de foto’s van andere zag. Echt geweldig.
Maar toen was het klaar.. We hadden echt alles gezien.. Zelfs nog 2 andere urbexers, maar volgens mij hebben die ons niet gezien. En toen was het tijd om weer weg te gaan. Voorzichtig over de muur heen geklommen en weer richting auto gewandeld.
Op naar locatie nr 2 😀 .
Bij deze wist ik niet hoe of wat. Had net een paar dagen er voor gehoord dat ie dicht zou zitten. Er was zelfs een foto als bewijs er bij geleverd. Maar Perry is altijd zo van het checken. Altijd zelf even kijken of het wel zo is. En wie weet is er wel een andere ingang die de andere gemist heeft. Je weet maar nooit natuurlijk.
Dus wij naar deze. Blue geparkeerd en een stukje gewandeld.
Hmmm, hoe komen we op dat terrein wat nu ineens vol stond met mensen en auto’s en trucks ?????
Doe alsof je neus bloed, doe alsof je er hoort en gaan met die banaan.. En toen zag Perry een opening. Wij er snel er in en niemand had ons gezien..
Pppffttt probleem 1 opgelost.. Nu naar nr 2, want de info die ik ooit had gehad was nu dus in eens totaal nix meer waard aangezien we via een andere manier er in zijn gekomen..
Dus voorzichtig om elk hoekje glurend en kijkend naar waar we heen moesten. En toen zagen we een gaatje. Daar door heen kruipend, tussen de poten door van een olifant en over van dat knapperende noppenfolie wat onder elke beweging wel knapt en lawaai maakt.. En we moesten ook nog eens muisstil wezen natuurlijk….
En toen stonden we er midden in.. In de loods vol met gokkasten en speelkasten.
En donker dat het was joh………………………………
Heb goed met m’n zaklampje moeten rond zwaaien en schijnen om alles een beetje wat in de buurt van m’n camera stond te verlichten. Iso ook een beetje hoger gehoord dan normaal en ja, er kwamen redelijk goede verlichten plaatjes eruit rollen zag ik toen we thuis kwamen 😀 .
Rijen vol met die kasten. De een kapot, de andere nog heel denk ik, althans de buitenkant nog heel. Wel gaaf.. En waarom staan die dingen gewoon hier te staan joh. Zijn ze verouderd, kapot, over datum 😛 .. Ja weet ik veel hoe lang die dingen mee gaan ?????
Maar het was wel leuk om ze eens van dicht bij te zien. Al moest dat ook wel behoorlijk snel, want Perry wilde toch wel graag gauw weer weg hier. En nog geen half uurtje later stonden we weer bij dat noppenfolie te proberen om er zachtjes over heen te kruipen en door het gaatje weer naar buiten te gaan.
Daarna al sluipend dezelfde weg te nemen die we op de heen weg hadden genomen en hopend dat ook nu niemand ons zou zien.. En gelukkig heeft niemand ons opgemerkt 😀 .
En toen was het eigenlijk nog wel vroeg. Dus nog een kleintje op de terugweg gedaan.
Een klein huisje met een gigagrote tuin. Woooww, hier keek ik m’n ogen wel uit in die tuin. Wat een lekker tuintje zeg en wat een gave open haard/bbq/keuken stond er daar in de tuin zeg. Hier zou ik wel graag m’n avondmaaltje eens willen nuttigen 😀 .
Maar binnen hebben we ons ook wel vermaakt hoor, al was de 1e loc van die dag toch echt wel het beste wat me die dag overkomen was hahaha..
Maar goed, binnen was het dus ook wel leuk. Jammer dat er niet zo heel veel decay was zoals bij loc 1, maar ja kan niet altijd alles hebben he.
En toen was de ochtend alweer bijna om en moesten we weer naar huis. Had nog wel een paar locaties er bij willen doen, maar manlief wilt als tie eens mee gaat niet meer een hele dag. Ook gewoon nog ff een beetje thuis hangen of op thuis zijn voor de beestjes (ook al is er oppas) vind hij toch ook wel belangrijk.
En beloofd is beloofd, dus hup naar huis 😀 .

Brandnetels…


Ik ging weer eens op pad met Arno. En dat was een dagje vol met brandnetels.. Overal waar we kwamen waren die krengen wel aanwezig..
We hadden ook best wel veel oudere locaties op onze lijst staan waar niet veel urbexers komen, althans niet de bussen en ja, dan is er nog niet zo veel onkruid plat gelopen he haha 😛 .

We hebben ook niet echt veel variatie er in gehad eigenlijk. Waren oude boerderijruines, vol afgebladerde verf of ingestorte gedeeltes.

Bij de 1 was net iets meer te zien als bij de andere, maar dat was dan toch wel weer leuk eigenlijk. Zo was het toch niet de hele dag het zelfde 😀 .

Gelukkig hadden we ook nog 2 locaties die totaal anders waren dan de rest.
Eentje met auto’s en we zijn voor de gein eens op zaterdag naar de kerk geweest, maar volgens mij vond Jezus dat niet zo leuk, want de brokstukken kwamen naar beneden 🙁 ..


Het leukste vond ik toch wel dat Arno z’n drone had mee genomen en bij 1 locatie heeft ie hem laten vliegen. Was bij een groot oud landhuis wat totaal ingestort was. Het weer was perfect. Niet te veel wind. Lekker zonnetje. Veel ruimte en we waren in de middle of nowhere, dus niemand had er last van 😀 .

Arno, bedankt weer voor de hele gezellige dag 😀 . Gaan we gauw nog eens doen 🙂 .