Manicomio di R

Een groot ziekenhuiscomplex op een giga groot terrein.
Het is ergens in 1870 gebouwd en het werd gebruikt voor geesteszieke mensen en er werd elektroschoktherapie toegebracht en diverse experimentele operaties aan zenuwstelsels gedaan. Het is gesloten ergens in 1980 en sindsdien staat het er verlaten bij. En ook nog eens totaal onaangeroerd door vandalisme e.d..
Maar snap wel hoe dat kan, want deze locatie staat echt al jaren op mijn lijstje en al jaren hoor ik verhalen over een beheerder met zijn waakschapen..
En nu ging ik eindelijk weer eens naar Italie en deze stond nu dus heel erg hoog..
Gelukkig gingen net een week of wat voor mij ook al urbexers hier heen en kon ik recente info inwinnen en woowww, ik stond soms te klapperen met m’n oren over de verhalen die ik hoorde en las..
Ik had er bijna nachtmerries van, maar toch bleef die locatie trekken.. Ik wil er toch echt heen. En gelukkig de 2 andere urbexers met wie ik in Italie was ook 🙂 .
En zo stonden we dus op de vroege morgen in het donker voor de poort.. Nog 1 stap en we staan op het terrein..
In het donker zagen we diverse gebouwen staan, maar ja, aangezien het donker was wisten we niet hoe of wat…. Bewoond, leeg, zitten daar de schapen in ?????
Snel en zachtjes door gelopen en eindelijk zijn we bij onze ingang.. Ff puzzelen en yesssss, we zijn binnen.
Nou, dat ging dus eigenlijk wel van een leien dakje hahaha 😀 .
Een plekje gezocht waar we konden bijkomen van het avontuurlijke begin en waar we konden wachten tot het eindelijk eens licht werd..
En we zitten daar rustig te wachten.. Diverse vogelgeluiden, een uil hebben we ook gehoord en zachtjes aan werd het lichter. We kijken naar buiten en zien waar we vandaan kwamen en zitten te bedenken hoe of wat met die waakschapen en de herder..
En ineens… Beeeehheee…
Oh shit.. Daar komen ze… Het was 6 uur ‘s ochtends en steeds meer beeeeheee, beeehheeeeehhh.. En ja hoor, daar kwamen ze aan gewandeld. Tig schapen met diverse kleine lammetjes er bij.. Wandelend van de ene kant naar de andere kant.. De lammetjes renden en sprongen in het rond..
En mijn hart ging steeds harder kloppen.. Oooh shit. Moeten we dadelijk daar langs ?? Hoe gaan we dat doen..?? Hoe gaat ons dat lukken ???
Maar dat was voor latere zorg.. Het was ondertussen licht genoeg om binnen ook wat te zien, dus we gingen eerst maar eens foto’s maken 🙂 .
En zo’n 3 uur later waren we klaar en stonden we ons klaar te maken om weer naar buiten te gaan..
Vol van de zenuwen stonden we voor het gebouw.. Waar zijn die klereschapen?????? Voorzichtig lopen vooruit.. Hhhhmm, hier zijn ze niet.. Zie helemaal nix of niemand.. Ok, snel door wandelen dan maar.. En toen moesten we over het terrein naar de andere kant, waar we vanmorgen dus alleen duisternis zagen met wat gebouwen zagen we nu wat het was.. Gebouwen ja, leeg en verlaten, omheind door een schapenhekwerkje zodat die daar niet konden komen.. Maar nog steeds nergens geen schapen of een herder…
We hadden toch niet gedroomd vanmorgen ???
En we komen bij de poort.. Nog 1 stap en we zijn weer buiten het terrein.
En wat zien we helemaal ver in de hoek ??? De schapen deden een tukje 😀 …
En de herder ??? Het was zondag toen we er waren… Misschien naar de kerk ??? 🙂

Bezocht: April 2017

Gallerij